
Tagged Image File Format, dawniej używany do przechowywania lub wymiany skompresowanej strony dokumentu fax, niezależny od samego standardu fax.
TIFF, czyli skrót od Tagged Image File Format, to uniwersalny format pliku służący do przechowywania danych obrazu, a nie samodzielny standard transmisji fax. O ile kodowanie MH, MR i MMR określa, jak piksele strony są kompresowane podczas transmisji, o tyle TIFF jest po prostu kontenerem, który może przechowywać te skompresowane dane obrazu po dotarciu na komputer. Historycznie był to najczęstszy sposób zapisywania i udostępniania odebranej strony dokumentu fax w postaci pliku cyfrowego.
Łatwo je ze sobą pomylić, ponieważ tak często występowały razem: modem fax dekompresował transmisję kodowaną metodą JBIG lub MH/MR/MMR i zapisywał wynik jako plik TIFF, który oprogramowanie fax odbiorcy wyświetlało lub drukowało. Sam TIFF nie ma jednak nic wspólnego ze sposobem transmisji strony; ten sam format przechowuje mnóstwo obrazów, które nigdy nie były wysyłane przez fax.
Użytkownicy Fax.Plus nigdy na żadnym etapie nie mają styczności z surowym plikiem TIFF. Każdy wysłany i odebrany fax znajduje się bezpośrednio w magazynie dokumentów fax na koncie i można go wyświetlić oraz pobrać z poziomu przeglądarki lub aplikacji mobilnej, bez potrzeby sprawdzania, jaki format kryje się pod spodem.
Typowy przypadek: otwieranie starego dokumentu przesłanego przez fax
Zespół administracyjny, który odzyskuje sprzed lat dokument przesłany przez fax ze starego archiwum, stwierdza, że plik jest zapisany w formacie TIFF, i potrzebuje oprogramowania do przeglądania obrazów, które faktycznie go otworzy, w przeciwieństwie do nowoczesnego pliku PDF, który większość obecnych narzędzi obsługuje domyślnie.
Nie. TIFF to po prostu format pliku do przechowywania danych obrazu. Fax jest przesyłany według odrębnego standardu i tylko czasami jest potem zapisywany jako plik TIFF.
Nie. Każdy wysłany i odebrany fax znajduje się bezpośrednio w magazynie dokumentów fax na koncie i można go wyświetlić oraz pobrać z poziomu przeglądarki lub aplikacji mobilnej, bez potrzeby sprawdzania, jaki format pliku kryje się pod spodem.
